Ik ben Boris [42] en werk zelf vier dagen per week bij een telecom bedrijf.
Op mijn vrije dag wilde ik iets doen dat ertoe doet en iets wat bij me past.

Via Het Vrijwilligerspunt Dijk en Waard kwam ik vele mensen tegen die hulp nodig hadden/hebben bij hun administratie. Ik heb een bericht gestuurd via de website naar deze mannen en vrouwen en naar enkele berichtjes over en weer, ben ik bij verschillende aan de gang gegaan.
Al snel merkte ik dat die paar uurtjes per week meer betekenen dan je denkt. Achter elke brief en mail iemand die geholpen wil worden.

Toen ik eenmaal mijzelf had aangemeld, kreeg ik steeds vaker oproepen onder ogen waar ik ook iets mee kon. Iemand zocht hulp bij het invullen van formulieren, een ander had moeite met het ordenen van papieren. Dat leek me precies iets voor mij — en zo ben ik meerdere mensen gaan helpen.

Wat ik mooi vind, is dat het allemaal heel laagdrempelig is. Soms ga je even langs om iets uit te leggen, een andere keer help je op afstand. Kleine dingen, maar voor diegene zelf maakt het een groot verschil.

Inmiddels ken ik best wat mensen via het vrijwilligerswerk, en elke keer dat ik iemand verder kan helpen geeft het me een goed gevoel. Je merkt dat het niet alleen om het werk gaat, maar om het contact, het luisteren, even meedenken.

Wat begon als af en toe hulp in de administratie bij mensen, maar het is uitgegroeid tot iets wat ik met plezier blijf doen. Je hoort erbij. En dat voelt goed, alsof je deel uitmaakt van iets wat groter is dan jezelf.”

Boris